หยาดน้ำค้างพร่างพรมห่มพื้นหญ้า
ไพรพนา พรายพลิ้ว ริ้วไสว
เขียวชอุ่ม ชุ่มชื่น สะบัดใบ
รอตะวัน ฉานฉาย ปลายคีรี
.
.
รุ่งอรุณ สาดแสงทอง กระจ่างฟ้า
หมู่เมฆา พราวตา หลากปักษี
โบกโบยบิน หากินทั่ว แนวไพรี
ส่งเสียงร้อง เปรมปรีดิ์ ห้วงดวงมาลย์
.
.
ฝูงสัตว์ป่า ใหญ่น้อย ในดงกว้าง
กระทิงช้างเก้งกวางหลากสีสรร
มีเสือโคร่ง เสือดาว ต่างสายพันธุ์
เลื่องโจษจัน ขานก้อง ความสมบูรณ์
.
.
กว่าจะมา เป็นผืนป่า แห่งมวลสัตว์
หลายชีวิตมลายลับดับสาบสูญ
พรากน้ำตา หยาดหยดเลือด โศกอาดูร
ไร้เกื้อกูลร้างคืนวันผลาญชีวี
.
.
“สืบ นาคะเสถียร” ปรากฏชื่อ
ต่อต้านค้านหาญสัตย์ซื่อด้วยศักดิ์ศรี
สองมือป้อง สองเท้าก้าว สุดแรงพลี
ทำความดีปกป้องป่าป้องปัดคน
.
.
“เขตรักษา พันธุ์สัตว์ป่า ห้วยขาแข้ง”
“คือตำนาน” “แห่งนักสู้” ผู้สร้างผล
“สืบ” ตั้งมั่นเพียรกล้านำพาตน
เป็นตัวอย่าง “สร้างคน” “หวงพงไพร”
.
.
“หนึ่งกันยา” “สองพันห้าร้อย” “สามสิบสาม”
กัมปนาทแผดคำรามหวาดหวั่นไหว
“คือคำเรียก” “ร้องสังคม” “ประเทศไทย”
“เห็นคุณค่า” “ทรัพยากรป่าไม้” “ดุจชีพตน”
.
.
“หัวใจคน” “หัวใจป่า” “หัวใจสัตว์”
ดำรงได้ด้วยความรักถักทอผล
ธรรมชาติ สมดุลได้ เพราะแรงคน
“เกิดเป็นคน” “หมั่นพินิจ” “พิจารณา”
.
.
เมื่อมีป่า จึงปรากฏ เป็นชีวิต
สร้างชีวิตสานชีวิตอันสูงค่า
“เมื่อป่ายัง” “คนจึงอยู่” คู่กันมา
“หากสิ้นป่า” “ย่อมสิ้นคน” ไม่ต่างกัน
.
.
“สามสิบปี” ถึงวันนี้ ที่ล่วงผ่าน
ผืนป่างาม เขียวขจี ทั่วเขตขัณฑ์
“ร่วมอนุรักษ์” “ปกป้องปักษ์” “พิทักษ์พันธุ์”
สมจิตมั่น “สานเจตนารมณ์ สืบ นาคะเสถียร”
.
.
พิริยา บุญเรือง
ผลงานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งจากกิจกรรม WILD-WRITE โครงการเปิดรับต้นฉบับบทความ สารคดี บทกวี บอกเล่าเรื่องราว ความสำคัญของงานอนุรักษ์และสิ่งแวดล้อม และสืบ นาคเสถียร ในความทรงจำ เนื่องในวาระครบรอบ 30 ปี สืบ นาคะเสถียร
