พงพนา..บ้านหลังแรกของทุกสิ่งมีชีวิต

ให้ผืนป่าโอบกอดเรา ผ่านลายเสื้อ

ก่อนการมาถึงของมนุษย์

ในวันที่มนุษย์ยังเดินทางมาไม่ถึง  ‘พงพนา’ แห่งนี้คือบ้านหลังแรกของทุกชีวิต
ผืนป่าที่คอยจัดการตัวเองอย่างเงียบ ๆ แต่ทรงพลัง และทำออกมาได้สมบูรณ์ที่สุดในแบบของมัน
สัตว์น้อยใหญ่มีอิสระและได้ใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณ มีการล่าเพื่อประทังชีวิต
มีเพียงการสูญเสียเพื่อต่อลมหายใจให้กับห่วงโซ่นี้ เป็นความสมดุลที่แสนบริสุทธิ์

^{‘ระหว่างที่กำลังนั่งมองฝูงวัวแดงกำลังแทะเล็มหญ้า อยู่กลางห้วยทับเสลา
อยู่ๆก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า พวกมันนี่แหละ คือเจ้าของบ้านที่แท้จริง’}

บทเรียนจากป่าเต็งรัง ในวันที่ฟ้าไร้ฝน

ป่าเต็งรังอันแห้งแล้ง สู่ลายเสื้อที่มีชีวิต แรงบันดาลใจที่สำคัญของการออกแบบเสื้อลายนี้
เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางเข้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ในฤดูที่แห้งแล้งที่สุด เป็นป่าที่ใครหลายคนมองว่ามันร้อนสุดใจและเหมือนป่าที่กำลังตายซาก แต่เมื่อลองหยุดมองมันดี ๆ เราจะเห็นว่านี่คือความฉลาดของการปรับตัว 

มันปรับตัวโดยไม่สนภาพลักษณ์ภายนอก  มีเพียงความอดทนและการรับมือกับสถานการณ์ที่โหดร้ายนี้
คือหัวใจที่อยากส่งต่อผ่านลายเส้นบนเสื้อ “พงพนา”

^{เมื่อน้ำน้อย..ต้นไม้ทั้งหลายก็พร้อมใจกันผลัดใบเพื่อรักษาชีวิตและลดการใช้น้ำ
เมื่อไฟป่ามา..เปลือกไม้หนา ๆ ก็ทำหน้าที่เป็นชุดเกราะกันไฟ
พวกมันรอเวลาที่ฝนหยดแรกหล่นลงมา ป่าที่เคยดูเหมือนตายแล้ว กลับฟื้นคืนชีพได้อย่างน่าอัศจรรย์
ต้นไม้ทุกต้นพร้อมใจกันผลิใบสีเขียวชอุ่มขึ้นมาทันที}

ชีวิตในทุกตารางนิ้ว

ลวดลายของเสื้อตัวนี้ไม่ได้มีแค่ต้นไม้หรือกิ่งไม้แห้ง แต่เราตั้งใจที่จะใส่สมาชิกในบ้านหลังนี้ลงไปด้วย

ไม่ว่าจะเป็นเสือโคร่ง นักล่าที่ไม่โลภ พวกมันไม่ได้ล่าเพื่อความบันเทิง มันล่าเพียงเพื่อความอยู่รอด
นกที่โบยบินอย่างอิสระไร้กำแพงคอนกรีตมาขวางกั้น
หรือค่างที่กำลังโหนไปมาข้ามกิ่งไม้ระหว่างต้น สู่อีกต้น
ทุกชีวิตล้วนมีความสำคัญและหน้าที่ในพงพนาแห่งนี้ ไม่ว่าจะตัวเล็กหรือใหญ่แค่ไหนก็ตาม

ให้ผืนป่าโอบกอดเรา

เราไม่ได้ออกแบบเสื้อตัวนี้เพียงแค่ใส่แล้วดูดี
แต่อยากให้ใครสักคนที่สวมใส่เสื้อ ‘พงพนา’ นี้ ได้รู้สึกว่าคุณกำลังถูกโอบกอดด้วยผืนป่า
และถือเป็นเครื่องเตือนใจเล็ก ๆ ผ่านลายเสื้อบนหน้าอกเราว่า จริง ๆ เราก็คือส่วนหนึ่งของการอนุรักษ์

^{ถ้าวันหนึ่งเราลืมว่าบ้านหลังแรกของเราสำคัญแค่ไหน ลองก้มมองลายเสื้อตัวนี้ดู}

เราเชื่อว่ามนุษย์ใช้เวลาในการปรับตัวได้ฉลาดและรวดเร็วกว่าป่า
อยู่ที่เราจะปรับตัวไปในทิศทางไหน
คุณจะปกป้องหรือทำลาย ?