ความหวังอันสดใสของเสือโคร่ง
ภายใต้ร่มเงาของพงไพรห้วยขาแข้ง… ‘เสือโคร่ง’ ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงผู้ล่าสูงสุดเท่านั้น แต่ยังเป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ที่สำคัญ ถึงความสำเร็จของการทำงานอนุรักษ์
เสือโคร่งมีความสัมพันธ์กับเหยื่อ ซึ่งเหยื่อจะอยู่ได้ก็ต้องมีพื้นที่ป่า หมายถึงมีอาหารให้เหยื่อกิน แล้วก็มีพื้นที่พอสมควรที่จะให้เสืออาศัยอยู่ได้
ถ้าไม่มีสัตว์ผู้ล่าอยู่เลย เหยื่อพวกนี้จะกินพืชในพื้นที่จนทำให้โครงสร้างป่าหรือโครงสร้างของพืชเปลี่ยนไป จนกระทั่งขาดความสมดุล
เสือโคร่งจะมีบทบาทเข้ามารักษาความสมดุล คือล่าเหยื่อบางส่วนออกไป เพื่อให้ป่ามันคงอยู่ได้
สมโภชน์ ดวงจันทราศิริ หัวหน้าสถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ
การล่าของเสือ 10 ครั้งเนี่ยมันสำเร็จแค่ครั้งเดียว สิ่งที่มันจะเริ่มต้นทำ คือเริ่มต้นพยายามใหม่ เราก็เอามาปรับในงานว่า เฮ้ย! เรียนรู้จากมันว่าเมื่อเราล้มเหลวเราก็ต้องเริ่มต้นใหม่
อย่างเสือเนี่ยมันไม่ใช่ว่าสำเร็จทุกครั้งที่มันทำงาน
ผมจะพูดถึงเสือในแง่ของความเป็นชีวิตที่น่าสงสารของมัน ผมไม่ได้พูดถึงว่าเสือมันน่ากลัว มันอันตราย มันเป็นสัตว์ที่ต้องอยู่ตัวเดียว มันเหงา
ม.ล.ปริญญากร วรวรรณ นักเขียน/ช่างภาพสัตว์ป่า
แม้เสือโคร่งจะมีประชากรขนาดใหญ่ แต่เป็นประชากรเดิม ที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น ยังไม่ได้แลกเปลี่ยนกับผืนป่าอื่นๆ
อย่างตอนนี้เท่าที่ผมทราบก็คือทาง ‘แม่ปิงอมก๋อย’ ก็พบเสือโคร่ง ‘ดงพระยาเย็น-เขาใหญ่’ ก็พบเสือโคร่ง ทำอย่างไรให้พันธุกรรมพวกนี้สามารถที่จะแลกเปลี่ยนกันได้
นั่นเป็นอีกประเด็นนึงที่เราจะต้องคิดแล้วก็ทำงานในอนาคต
รศ.ดร.รัตนวัฒน์ ไชยรัตน์ ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยสัตว์ป่าและพันธุ์พืช คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ขอขอบคุณ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช สมโภชน์ ดวงจันทราศิริ ปริญญากร วรวรรณ รศ.ดร.รัตนวัฒน์ ไชยรัตน์ ที่ปรึกษาสารคดี ศศิน เฉลิมลาภ อนรรฆ พัฒนวิบูลย์ พรกมล จรบุรมย์ บทสารคดี อินทรชัย พาณิชกุล ถ่ายภาพ วรกร พัวพัน บริษัท เพียวด็อค ครีเอทีฟ จำกัด บริษัทอาชิ แคลน จำกัด ณรงค์ สุวรรณรงค์ ขวัญชัย ไวธัญญการ สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (WCS) ประเทศไทย กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ตัดต่อ กราฟฟิก ฐิติพงษ์ สุขสมบูรณ์เลิศ ควบคุมการผลิต เอกวิทย์ เตระดิษฐ์ วรกร พัวพัน
